Klęska 5 Armii w bitwie pod Charleroi 21 sierpnia uniemożliwiła Francuzom dalsze natarcie i tylko jeden pułk francuski dotarł do Namur jako wsparcie. Gdy stało się jasne, że odsiecz w oczekiwanym rozmiarze nie nadejdzie, 23 sierpnia niedobitki belgijskiej 4 Dywizji wycofały się na południe, aby dołączyć do 5 Armii w pobliżu Saint-Gérard. Ostatnie forty Namur poddały się 25 sierpnia. Pozostali przy życiu żołnierze 4 Dywizji ostatecznie dołączyli do belgijskiej armii polowej w Antwerpii podczas jej oblężenia.
Tło Planowanie strategiczne Belgia Belgijskie plany wojenne opierały się na założeniu, że inne mocarstwa pomogą wyprzeć najeźdźcę z terytorium Beglii, ale prawdopodobieństwo niemieckiej inwazji nie sprawiło, że Francja i Wielka Brytania były postrzegane jako sojusznicy, ani że rząd belgijski zamierzał zrobić coś więcej niż tylko bronić swojej niepodległości. Ententa angielsko-francuska z 1904 roku sprawiła, że Belgowie dostrzegli zmianę stosunku Anglików do Belgii i postrzeganie jej jako nieformalnego brytyjskiego protektoratu. Belgijski Sztab Generalny został utworzony w 1910 roku, ale jego szef gen. mjr Harry Jungbluth przeszedł w stan spoczynku 30 czerwca 1912 roku i został zastąpiony dopiero w maju 1914 roku przez gen. por.