Na początku kolejnego sezonu dotarł do 1/64 finału w Australian Goldfields Open i ponownie dotarł do trzeciej rundy Paul Hunter Classic po zwycięstwach nad Dave’em Haroldem i Johnem Higginsem. Największym sukcesem Cahilla do tego momentu było dotarcie do 1/8 finału UK Championship 2014, po pokonaniu między innymi numeru trzy na świecie Dinga Junhui. Awansował na 76. pozycję w światowym rankingu, ale później udało mu się dodać tylko jedno zwycięstwo, co spowodowałoby wypadnięcie z głównego touru. Jednak jego wyniki na turniejach PTC pozwoliły mu zająć ósme i ostatnie miejsce w rankingu European Tour Order of Merit dla amatorów, przedłużając tym samym jego status zawodowca o kolejne dwa lata.
Sezon 2015/16 nie był zbyt obiecujący: tylko pięć razy przetrwał mecz otwarcia, z czego trzy razy w turniejach PTC, co oznaczało, że zawsze utrzymywał się poniżej setnego miejsca w rankingu. Dopiero w 2016 podczas Paul Hunter Classic po raz pierwszy dotarł do trzeciej rundy. Dotarł tak daleko tylko raz podczas Snooker Shoot-Out, ale żaden z tych turniejów nie wniósł wiele do jego światowego rankingu. W rezultacie w 2017 roku był zmuszony opuścić profesjonalną trasę, zajmując po czterech latach 106. miejsce w rankingu. Próbował ponownie zakwalifikować się przez Q School.