Ponadto dzięki wzmiance o zjeździe nowokorczyńskim odbytym w maju 1465 w kronice Jana Długosza ustalono bezsprzeczną datę jego wydania.
Poza oficjalnym tekstem łacińskim, przedrukowanym później w Statucie Łaskiego i Volumina Legum, statut nowokorczyński zachował się w czterech kopiach rękopiśmiennych w języku polskim w kodeksach Dzikowskim, Staradomskiego, Świętojerskiego i WiślicjiPolskie statuty ziemskie w redakcji najstarszych druków (Syntagmata), opr. L. Łysiak, S. Roman, Wrocław– Kraków 1958, s. 34-35..
Postanowienia statutu odnosiły się do spraw sądownictwa szlacheckiego (art. 1– 8), płacenia poborów (art. 9), zbiegłych kmieci (art. 10), fałszowania pozwów (art. 11), taks wojewodzińskich (art. 12) oraz sądzenia mieszczan przez wojewodów (art. 13).
Przypisy
Bibliografia Lelewel J., Księgi ustaw polskich i mazowieckich, Wilno 1824. Polskie statuty ziemskie w redakcji najstarszych druków (Syntagmata), opr. L. Łysiak, S. Roman, Wrocław– Kraków 1958.
Kategoria:Historia Małopolski Kategoria:Kazimierz IV Jagiellończyk Kategoria:Nowy Korczyn Kategoria:Polskie średniowieczne utwory w języku łacińskim Kategoria:Średniowieczne utwory w języku polskim Kategoria:Źródła prawa polskiego okresu przedrozbiorowego