ostatecznie zakupiono łącznie ponad 600 000 sztuk.
Nosze były wykonane z prostego materiału i miały prostą konstrukcję. Konstrukcja miała zagięcia na obu końcach, które podnosiły nosze nad ziemię po rozłożeniu na płasko i umożliwiały ratownikom łatwe ich podniesienie. Prosta, całkowicie metalowa konstrukcja umożliwiła łatwą masową produkcję noszy i łatwą dekontaminację w przypadku ataków gazowych. Łoże noszy składało się z plecionej metalowej siatki. Wybrano metal, ponieważ uznano go za łatwiejszy do czyszczenia i dezynfekcji niż drewno lub materiały używane w noszach podczas I wojny światowej.
Po zakończeniu wojny London County Council wykorzystała nadwyżkowe wówczas nosze jako elementy ogrodzeń. Zastąpiły one wiele ogrodzeń osiedli mieszkaniowych, które podczas wojny rozebrano na złom, aby wesprzeć wysiłek wojenny. Nosze zostały przekształcone w ogrodzenia poprzez proste rekonstrukcje, polegające na zawieszeniu ich na pionowych wspornikach. Niektóre ogrodzenia popadły w ruinę z powodu rozległej korozji.