3 grudnia 1962 przyjął święcenia kapłańskie z rąk metropolity warszawskiego i całej Polski Stefana. Jego pierwszą parafią było Braniewo, jednak z matuszką zamieszkali w Pasłęku, skąd dojeżdżali na nabożeństwa. Duchowny przystąpił do remontu cerkwi, sprowadził do niej ikonostas pochodzący z byłej cerkwi garnizonowej w Łomży. Wkrótce duchowny objął parafię w Elblągu, jednak wciąż dojeżdżał także do Pasłęka. Po 10 latach duchowny został proboszczem w Fastach. W 1973 roku wyjechał do parafii św. Jana Klimaka na Woli w Warszawie. Tam pozostawał proboszczem przez 30 lat, do momentu, gdy objął funkcję proboszcza parafii katedralnej św. Marii Magdaleny w Warszawie. Duchowny jest jednocześnie dziekanem dekanatu Warszawa diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz pełni funkcję administratora kaplicy św. Trójcy na Podwalu.
W 1977 otrzymał godność protojereja. Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na posiedzeniu w dniu 20 marca 2003 w Lublinie przyznał duchownemu tytuł protoprezbitera, jedyny w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym. Jest to najwyższy tytuł możliwy do przyznania żonatym prezbiterom (tzw.