Strzępki o szerokości 2-3 µm, bez sprzążek, niecyjanofilne; młode owocniki składają się z warstwy równoległych strzępek przy podłożu o grubości ok. 50 µm oraz warstwy gęsto połączonych, pionowych strzępek i elementów cystydowych, stare okazy są 2–3 warstwowe, z cienkimi poziomymi warstwami strzępek między warstwami. Wewnętrzna część brodawek hymenialnych zawiera liczne, silnie inkrustowane strzępki (lub cystydy) wypełniające otoczenie krystaliczną substancją. Cystydy inkrustowane, liczne, stożkowato zwężające się, 40–50 × 6–12 µm, początkowo nagie i cienkościenne, następnie wierzchołkowo inkrustowane warstwą prostokątnych kryształów, inkrustacja ta czasami zanika w cystydach w starszych warstwach. Gleocystydy liczne, kręte, cienkościenne, 50–100 × 7–15 µm, wypełnione oleistą, ziarnistą, żółtawą protoplazmą z dodatnią reakcją na sulfowanilinę. Podstawki wąsko zgrubiałe, 20–25 (–30) x -5 µm, z 4 sterygmami, bez sprzążek u podstawy. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowate, amyloidalne, 4–5,5 × 2,5–3,5 µm.
Występowanie i siedlisko W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w Bieszczadach, ale w późniejszych latach podano wiele następnych.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny występujący na martwym drewnie drzew iglastych i liściastych, na opadłych pniach i gałęziach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Skórnikowate (grzyby)