Po reformacji kościół został przejęty przez ewangelików. Przed 1930 rokiem był siedzibą osobnej parafii, następnie podlegał pod parafię w Ryszewku. Po II wojnie światowej opuszczony kościół uległ dewastacji, w latach 50. rozebrano dach wraz z więźbą dachową i górną część wieży. Odbudowa świątyni miała miejsce w latach 1985–1988. Jej konsekracji jako kościoła katolickiego dokonał w dniu 3 lipca 1988 roku biskup Stanisław Stefanek.
Wnętrze świątyni nakrywa drewniany strop beczkowy. W środku znajdują się drewniane ławki i wsparta na filarach empora chórowa. W prezbiterium, w wyścielanej tkaniną wnęce, umieszczony jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Powyżej znajduje się pełnołukowa nisza, w której znajduje się krzyż z figurą Chrystusa.
W Muzeum Narodowym w Szczecinie przechowywana jest, wykonana z piaskowca, szesnastowieczna czasza chrzcielnicy, która do 1971 r. znajdowała się w tym kościele.
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Pyrzyce Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie pyrzyckim Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie zachodniopomorskim