Na pocz. XX w. Józef Tyborski osiedlił się w Grudziądzu, gdzie rozpoczął pracę jako nauczyciel rysunku w Wyższej Szkole Realnej, a urlopy i ferie wykorzystywał na dalsze kształcenie. W 1902 r. zdał egzamin artystyczno-zawodowy w berlińskiej Królewskiej Szkole Artystycznej (Königliche Kunstschule Berlin), gdzie był uczniem Alberta Tschautscha i Philippa Francka. Następnie ukończył roczne studia na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Königliche Akademische Hochschule für die Bildenden Künste), a jego mistrzem był Otto Brausewetter. W latach 1903-1905 dwukrotnie wyjeżdżał do Paryża, gdzie poznał Auguste’a Rodina, którego twórczość wywarła na nim duży wpływ.
W 1905 r. ożenił się z Margaretą Augustin, córką grudziądzkiego przemysłowca. Przed ślubem zmienił imię i nazwisko na Joseph Tibor i przeszedł na protestantyzm. Z małżeństwa urodziła się dwójka dzieci: Hans Martin (1906-1984) i Elisabeth (1909-2003).
W latach 1907-1908 wyjechał na urlop studyjny w celu poznania sztuki antycznej i renesansowej do Włoch, a w szczególności do Florencji, gdzie z toskańskiego marmuru wykonał rzeźbę „Leid” (Cierpienie), która w 1909 r. wraz z innymi jego dziełami była prezentowana na wystawach w Gdańsku i Grudziądzu .