Jules-François De Bruycker (ur. 29 marca 1870 w Gandawie, zm. 5 września 1945 tamże) – belgijski grafik, rysownik i malarz.
Życiorys Jego ojciec zmarł w 1884 roku, co sprawiło, że musiał podjąć pracę zarobkową i został pomocnikiem tapicera. Późno rozpoczął swoją karierę artystyczną. Od 1893 roku kształcił się w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie, jego nauczycielami byli m.in. , i . Otworzył swoją pierwszą pracownię w wieku 30 lat. Jego pierwsza wystawa została zorganizowana na triennale w gandawskim Salonie. Po wybuchu I wojny światowej wyemigrował do Anglii – w 1914 roku osiadł w Londynie. Poznał tam swoją przyszłą żonę, Raphaëlle, z którą miał jedną córkę. Wrócił do rodzinnego miasta w 1919 roku. Wykładał na w Antwerpii w latach 1924–1936, jego uczniami byli m.in. czy . Długa choroba i śmierć matki wpłynęły na czasowe przerwanie jego kariery. Jego stan zdrowia pogorszył się w latach 30. XX wieku. Przed śmiercią w gandawskim szpitalu odwiedziła go córka w sukni ślubnej. Został pochowany na gandawskim cmentarzu .
Nagrody Prijs voor Beeldende Kunst – nagroda rządu Belgii (1923)