W latach 1959–1963 pełniła funkcję ministra ds. działań społecznych, a w latach 1963–1968 była ministrem zdrowia Kambodży w rządzie Sihanouka (jako premier kraju). Była pierwszą kobietą na stanowisku ministerskim w kraju. Uciekła z kraju po zamachu stanu w Kambodży w 1970 roku. Wraz z mężem uciekła do Francji, gdzie mieszkali przez 2 lata. W 1972 roku przenieśli się do Pekinu, gdzie na wygnaniu przebywał do 1975 roku Norodom Sihanouk. W 1989 roku powróciła do kraju. Została mianowana członkinią komitetu konstytucyjnego. Była odpowiedzialna za usunięciem kary śmierci z konstytucji kraju. Zachorowała w 1993 roku i odeszła na polityczną emeryturę.
Pozostała działalność Tong oraz jej mąż byli bliskimi przyjaciółmi, wieloletnimi powiernikami i doradcami króla Kambodży Norodoma Sihanouka.
Życie prywatne Zmarła na atak serca 12 czerwca 2001 w szpitalu w Bangkoku. W jej pogrzebie wzięło udział ponad 1000 dygnitarzy, dyplomatów i polityków, w tym król Kambodży Norodom Sihanouk, który zapalił jej stos pogrzebowy.
Miała dwójkę dzieci.