Subikulum trójwarstwowe: górna, najgrubsza warstwa z rozstawionymi, rozgałęzionymi, wymieszanymi strzępkami o średnicy 4-5 µm, warstwa środkowa z podobnymi strzępkami, ale bardzo gęsto upakowanymi, najniższa warstwa zżelatynizowana tak, że widoczne są tylko światła strzępek, strzępki zgięte, stopniowo zmieniające się w zwartą i równoległą strukturę tramalną. Dissepimenty ze zżelatynizowanymi, równoległymi strzępkami o średnicy 3–4 µm, o dość cienkich ścianach, często z pręcikami lub rozetami krystalicznymi. Subhymenium o grubości 3–5 µm, z izodiametrycznymi, cienkościennymi komórkami strzępek o średnicy 1–1,5 µm. Krawędzie dissepimentów z lekko napęczniałymi, wrzecionowatymi końcówkami strzępek, o ziarnistej zawartości. Hymenium utworzone jest z dość gęstej palisady wąsko-maczugowatych podstawek (9–13 × 2,5–3,5 µm) i bazydioli, bez cystyd. Brak kołków strzępkowych. Zarodniki wąskocylindryczne do alantoidalnych, cienkościenne, 3,9–4,2(–4,5) x 0,8–0,9 µm, nieamyloidalne, niecyjanofilne z niebieską zawartością.