Powstanie Herero – seria wojen kolonialnych między Cesarstwem Niemieckim a ludem Herero w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej (obecnie Namibia) w latach 1904–1908.
Tło Przedkolonialna Afryka Południowo-Zachodnia Hererowie byli pasterzami bydła, zajmującymi większość centralnej i północnej części Afryki Południowo-Zachodniej. Pod wodzą , który zmarł w 1861 roku, a później Samuela Maharero, zdobyli supremację nad ludami Namaqua i w serii konfliktów, w których na późniejszych etapach tubylcy powszechnie używali broni palnej pozyskanej od europejskich kupców.
Kolonizacja niemiecka Na początku lat 80. XIX wieku niemiecki kanclerz Otto von Bismarck, odwracając się od wcześniejszego sprzeciwu wobec kolonialnych nabytków, zdecydował się na politykę ekspansji imperialnej. W 1882 roku Bismarck udzielił Adolfowi Lüderitzowi pozwolenia na nabycie ziem, które Niemcy miałyby objąć swoją „ochroną”, pod warunkiem utworzenia portu na zajętych terytoriach i zapewnienia „czystego tytułu” do ziemi. Lüderitz kupił tytuł do Angra Pequena (później przemianowanej na Zatokę Lüderitz) od Josepha Fredericksa, wodza ludu Oorlam, w zamian za 200 karabinów, 2500 marek niemieckich i kilka ołowianych żołnierzyków, i założył tam port.