W październiku 1944 roku został zwolniony, w maju/czerwcu 1945 roku wrócił do działalności publicznej w Rzymie, m.in. został wiceprzewodniczącym Ukraińskiego Komitetu Pomocy, na którego czele stanął arcybiskup Iwan Buczko.
Wiosną 1947 r. wyemigrował do Argentyny. W 1949 r. został jednym z założycieli i pierwszym przewodniczącym Związku Ukraińskich Naukowców, Artystów i Pisarzy w Buenos Aires. Pełnił szereg funkcji w ukraińskich organizacjach emigracyjnych w Argentynie. W 1964 r. z powodu problemów ze wzrokiem wycofał się z czynnego życia publicznego.
Zmarł w 1979 r. w Buenos Aires i został pochowany na cmentarzu La Chacarita. Później, w 1986 r., został ponownie pochowany na cmentarzu ukraińskim w Monte Grande.
Publikacje Twórczość Jewhena Onackiego obejmuje bardzo różnorodną tematykę, w tym Ukraińską Mała Encyklopedię, prace językoznawcze ukraińsko-włoskie («Українська теоретично-практична граматика для італійців», «Словник українсько-італійський»/„Vocabolario ucraino-italiano”), dzieła z zakresu historii i kultury Ukrainy, publicystykę polityczną oraz pamiętniki.
Upamiętnienie Na cześć Jewhena Onackiego nazwano ulice w Czernihowie, Kamieńcu Podolskim i Głuchowie.
Zobacz też Nacjonalizm integralny
Uwagi
Przypisy