Z racji plastyczności swojej diety pluskwiaki zamieszkują szereg różnych siedlisk, jak łąki, lasy, ogrody, parki czy uprawy roślinne. Występuje jedno pokolenie rocznie. Jaja składane są latem i jesienią w zagłębieniach kory pni krzewów i drzew żywicielskich, gdzie przeżywają zimę. Imagines obserwowano od maja do października, z apogeum pojawu w lipcu i sierpniu. Żyją w niedużych agregacjach, w Ameryce Północnej często w towarzystwie innych fulgorokształtnych, jak Metcalfa pruinosa, Flatormenis proxima czy Ormenoides venusta.
Zarówno imagines, jak i nimfy padają ofiarami parazytoidalnych błonkówek z rodzaju Gonatopus. Na pluskwiakach pasożytują także ćmy z gatunku Fulgoraecia exigua.
Występowanie A. conica rdzennie występuje na wschodzie Ameryki Północnej, gdzie jest gatunkiem pospolitym. W Europie po raz pierwszy stwierdzona została w 2003 roku z okolic Padwy we Włoszech. Prawdopodobnie owady dotarły tam jeszcze niewyklute z jaj, wraz z dostawą roślin doniczkowych z Ameryki Północnej. W krótce później gatunek opanował całą północną część kraju, która dalej pozostaje epicentrum jego występowania na Starym Kontynencie.