Autorzy postulują potrzebę zbudowania silnej, apolitycznej armii, niezależnej polityki zagranicznej oraz systemu politycznego łączącego władzę z udziałem społeczeństwa. Konstytucja kwietniowa z 1935 r. miała być fundamentem tego ładu. Postulowano także następujące reformy: zmianę ordynacji wyborczej, wzmocnienie samorządu, rzeczywistą niezawisłość sądów, kontrolę nad biurokracją, ograniczenie wpływu partyjniactwa i zagranicznych wpływów, a także wprowadzenie prawa gwarantującego wolności obywatelskie, ale bez możliwości ich nadużycia.
W kwestii polityki zagranicznej kluczowe zdaniem autorów było utrzymanie równowagi między Niemcami a Rosją i uniemożliwienie ich zbliżenia. Polska powinna wspierać podziały imperiów i dążyć do powstania wokół siebie systemu małych państw sprzyjających jej interesom. Antagonizm niemiecko-rosyjski powinien być podtrzymywany, nawet jeśli wiąże się to z przejściową współpracą z Niemcami. Ostatecznym celem jest rozpad Rosji na mniejsze narody, co dałoby Polsce trwałe bezpieczeństwo.
Bibliografia Mateusz Ambrożek, Geopolityczne i polityczne przesłanki „Polskiej idei imperialnej”, [w:] Przegląd Geopolityczny, t. 23, 2017, s. 39–54 dostęp: 2025-07-23 r. Polska idea imperialna. Warszawa: „Polityka”, 1938. Marcin Król: Konserwatyści polscy 1918-1939. Wybór pism. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2014. ISBN 978-83-235-1742-9.
Kategoria:Polityka II Rzeczypospolitej