Bellardia trixago – gatunek roślin z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae) z monotypowego rodzaju Bellardia. Zasięg obejmuje basen Morza Śródziemnego – południową Europę, południowo-zachodnią Azję (po Iran na wschodzie) oraz północną i wschodnią Afrykę na południu sięgając po Kenię. Poza tym występuje też na półkuli południowej w Południowej Afryce. Jako gatunek introdukowany rośnie w Niemczech, na obu kontynentach amerykańskich i na Tasmanii.
Morfologia thumb|left|200px|Forma o żółtych kwiatach Pokrój Roślina zielna o łodygach pojedynczych, rzadziej rozgałęzionych, prosto wzniesionych, osiągających od kilku cm do 60, rzadko 70 cm wysokości. Łodygi są pokryte sztywnymi, białawymi i skierowanymi w dół włoskami. Liście Naprzeciwległe, w 12–22 parach, o nasadach obejmujących łodygę, blaszkach lancetowatych do równowąskich, zaostrzonych, osiągających od 1 do 9 cm długości i do 2 cm szerokości. Na brzegu blaszki znajdują się 4–8 ząbków. Kwiaty Zebrane w gęste w czasie kwitnienia grono (rozluźnia się w czasie owocowania). Kwiaty wsparte są przysadkami wcinanymi w dolnej części kwiatostanu i całobrzegimi w górnej jego części. Kwiaty osadzone są na krótkich szypułkach do 1,5 mm długości. Kielich jest bocznie spłaszczony o długości ok. 1 cm, gęsto owłosiony i rozcięty do połowy;