thumb|Grób Zofii Dąbskiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zofia Dąbska (ur. 15 maja 1882 w KoziatyniePrzybysz, 2024, s. 224, zm. 5 grudnia 1928Przybysz, 2024, s. 226) – polska działaczka ludowa.

Ojcem Zofii był inżynier kolejnictwa Konstanty Woyniłłowicz, a matką Rozalia z Matuszewicz. Rodzina należała do szlachty, była zamożnaPrzybysz, 2024, s. 224. W 1892 rodzice zapisali ją na pensję w Warszawie, gdzie pobierała nauki przez sześć lat. W 1896 przyjechała do Kijowa i wstąpiła do gimnazjum żeńskiego im. A.T. Duczyńskiej, ucząc się tam do 1904, gdy uzyskała końcowy srebrny medal. W tymże roku podjęła studia na Sorbonie z zakresu literatury i sztukiBednarzak-Libera, 2021, s. 254, ucząc się do 1906. Po powrocie do Polski studiowała do 1911 literaturę polską na uniwersytecie we LwowiePrzybysz, 2024, s. 225, jednocześnie została w tym mieście nauczycielką francuskiego w liceumBednarzak-Libera, 2021, s. 255. W tym też czasie zaangażował się w działania na rzecz chłopstwaPrzybysz, 2024, s. 225. Od 1911 do 1913 studiowała w Genewie ekonomię polityczną. W 1913 we Lwowie wyszła za mąż za Jana Dębskiego. Od uzyskania przez Polskę niepodległości mieszkali w WarszawieBednarzak-Libera, 2021, s. 255.