Zarówno miejsca uzyskane dzięki dzikiej karcie, jak i te zdobyte poprzez turnieje regionalne nie były wliczane do ogólnej puli miejsc przysługujących danemu związkowi – zarówno łącznie we wszystkich rozgrywkach, jak i w ramach konkretnego pucharu.
Klub mógł zgłosić się do udziału w Pucharze Challenge, nawet jeśli nie przysługiwało mu miejsce. CEV rozpatrywał taki wniosek według własnego uznania.
Wakat w Pucharze Challenge uzupełniano w następującej kolejności: przez kolejną najwyżej sklasyfikowaną drużynę z tego samego związku, co klub, który zrezygnował, przez zespół z innego związku niż klub, który zrezygnował – pod warunkiem, że złożył on wniosek o udział w Pucharze Challenge, niezależnie od tego, czy pierwotnie przysługiwało mu miejsce w tych rozgrywkach.
Krajowy związek mógł zgłosić większą liczbę drużyn, niż wynikało to z rankingu CEV, gdy drużyny z danego związku nie zgłosiły się do pucharów wyższej rangi lub nie spełniły kryteriów uczestnictwa w tych rozgrywkach, jak również w razie nieobsadzonych wakatów.