Struktura Przed wybuchem wojny z Japonią termin „Narodowa Armia Rewolucyjna” odnosił się przede wszystkim do centralnie sterowanych jednostek wojskowych Narodowej Partii Chin, zazwyczaj określanych jako „siły rządu centralnego” (chiń. 中央軍), a zwłaszcza tych lojalnych wobec Czang Kaj-szeka. Jednak wraz z eskalacją wojny i rosnącą potrzebą jedności narodowej, nazwa „Narodowa Armia Rewolucyjna” została symbolicznie rozszerzona także o armie byłych militarystów, potocznie zwane „siłami regionalnymi” (chiń. 地方軍), mimo że wiele z nich pozostało częściowo autonomicznych i jedynie nominalnie podlegało Komisji Spraw Wojskowych.
Podczas II wojny chińsko-japońskiej również siły zbrojne Komunistycznej Partii Chin zostały nominalnie włączone do Narodowej Armii Rewolucyjnej (zachowując jednocześnie odrębne dowództwa), tworząc 8 Armię Marszową i Nową 4 Armię, ale wkrótce po zakończeniu wojny z Japończykami odłączyły się, tworząc Chińską Armię Ludowo-Wyzwoleńczą.
Po ogłoszeniu Konstytucji Republiki Chińskiej w 1947 roku i de iure upadku państwowotwórczej roli Kuomintangu, Narodowa Armia Rewolucyjna została przemianowana na Siły Zbrojne Republiki Chińskiej, które wycofały się na wyspę Tajwan w 1949 roku.