Ekspedycją dowodził generalissimus Czang Kaj-szek, który zyskał na znaczeniu po objęciu stanowiska dowódcy Akademii Wojskowej w Whampoa.
Początkowo wspierana przez zjednoczony front z Komunistyczną Partią Chin i radzieckimi doradcami, takimi jak Michaił Borodin i Wasilij Blücher, Narodowa Armia Rewolucyjna posuwała się na północ od Kantonu, szybko pokonując watażków z Zhili i Hunanu, w tym Wu Peifu i Sun Chuanfanga.
Jednak wkrótce pojawiły się wewnętrzne podziały w Kuomintangu. W kwietniu 1927 roku Czang nakazał przeprowadzenie czystki wśród komunistów w Szanghaju – wydarzenie znane jako masakra szanghajska – co oznaczało upadek 1 Frontu Zjednoczonego i formalny rozłam między lewicową a prawicową frakcją partii.
Czang tymczasowo ustąpił, ale na początku 1928 roku ponownie objął przywództwo i wznowił drugą fazę kampanii. W połowie 1928 roku Narodowa Armia Rewolucyjna – wzmocniona przez sprzymierzonych watażków, w tym Yan Xishana i Feng Yuxianga – pokonała armię Beiyangu i zbliżyła się do Pekinu.