W przeciwieństwie do nich obiekt w Kongu jest jednak niższy oraz znacznie mniej masywny, gdyż powstał na obszarze położonym bardziej na południe, o wilgotniejszym klimacie, przez co konstrukcja wymaga większego wzmocnienia, zwłaszcza u podstawy, oraz częstszych konserwacji. Dostępne w dużych ilościach na tych terenach drewno jest wykorzystywane w dużo większym stopniu, przez co sylwetka budowli jest bardziej horyzontalna. Dodatkowo ściany wielkiego meczetu w Kongu – w odróżnieniu od budowli w Timbuktu i Dżenne – nie tworzą kątów prostych. Następuje dalsze zmniejszanie liczby przypór. Minarety pozbawione są klatek schodowych i stanowią jedynie formy rzeźbiarskie nawołujące do modlitwy i będące symbolicznym łącznikiem z Mekką.

Obok meczetów typu Kong wykształcił się również tzw. typ Bobo-Dioulasso, którego sztandarowym przykładem jest Wielki Meczet w Bobo-Dioulasso, w zachodniej części Burkina Faso. Ma on podobną wielkość co meczet w mieście Kong.

Wnętrze Wewnątrz meczetu znajduje się sala modlitewna obejmująca trzy części: mihrab, strefę przeznaczoną dla mężczyzn oraz strefę przeznaczoną dla kobiet. Obie części są od siebie rozdzielone.