W trakcie studiów wykładowcy zapoznali go z płytami Aphex Twina, Luke’a Viberta, Squarepushera i Boards of Canada. Kiedy członkowie zespołu The 1975 zaczęli pisać i nagrywać muzykę, George wykorzystał techniki, których nauczył się dzięki muzyce elektronicznej. Ponieważ zespół pomimo pewnego powodzenia nie otrzymywał żadnych ofert od wytwórni, jego menedżer, Jamie Oborne założył (w 2009 roku) niezależną wytwórnię Dirty Hit i podpisał kontrakt z zespołem. Zespół nagrał w latach 2012–2013 kilka EP-ek, po czym w 2013 roku zadebiutował albumem zatytułowanym własną nazwą, który we wrześniu 2013 roku wszedł na 1. miejsce listy UK Albums Chart spędzając na niej 179 tygodni. Na 1. miejscu tejże listy znalazły się również cztery kolejne albumy studyjne zespołu: I Like It When You Sleep, for You Are So Beautiful yet So Unaware of It (2016), A Brief Inquiry into Online Relationships (2018), Notes on a Conditional Form (2020) i Being Funny in a Foreign Language (2022). Drugi album, I Like It When You Sleep, for You Are So Beautiful yet So Unaware of It (2016), doszedł do 1. miejsca na liście Billboard 200 zdobywając ponadto certyfikat platynowej płyty w Wielkiej Brytanii (BPI) i złotej w USA (RIAA).