Konstrukcja Hanyang 88 był zasadniczo kopią karabinu Gewehr 88, z kilkoma drobnymi różnicami zaczerpniętymi z karabinu Mannlicher M1904, w tym brakiem osłony lufy i zamocowaniem uchwytu na bagnet. Był to karabin powtarzalny z zamkiem czterotaktowym, a jego magazynek mieścił 5 nabojów Mauser kal. 7,92 × 57 mm. Choć do zakończenia I wojny światowej nabój ten był już przestarzały, wciąż jednak był to najliczniej używany karabin przez Chińską Narodową Armię Rewolucyjną w starciach z Japończykami podczas II wojny chińsko-japońskiej.
Broń ładowano za pomocą 5-nabojowej łódki. Po załadowaniu ostatniego naboju, ładownik wypadał z magazynka przez otwór w dolnej części karabinu. Główną zaletą tego rozwiązania była możliwość bardzo szybkiego jak na tamte czasy przeładowania. Wadą było jednak to, że przez otwór w magazynku mógł przedostawać się do środka brud, co sprawiało problemy z niezawodnością.
W 1904 roku zmieniono konstrukcję karabinu, usuwając osłonę lufy i dodając do niej więcej drewna, aby chronić dłonie przed poparzeniem.