Argos nie odczuwała już skutków klęski z roku 546, a nowe ambicje obudziła w niej wiadomość, że Symmachia Spartańska odmówiła wystąpienia przeciw Ateńczykom. W walce o supremację na Peloponezie można było również liczyć na pomoc nieustannie rosnącej w siłę Persji, której Sparta była konsekwentnie przeciwna.
Przebieg i skutki Chcąc zahamować dalszy rozwój Argos oraz wiedząc, że zajęta tłumieniem powstania jońskiego Persja nie będzie jej w stanie pomóc, Sparta ok. roku 495 uzyskała od Eginy i Sykionu okręty wraz z załogami, po czym na wybrzeżu argiwskim w pobliżu Tirynsu wysadziła armię lacedemońską pod wodzą króla Kleomenesa. W bitwie pod Sepeją zginęło 6000 Argejczyków, co było dla tej polis katastrofalne w skutkach. Na pewien czas musiano tam przyznać obywatelstwo periojkom, bowiem w państwie brakowało mężczyzn. Ponadto zwierzchność Argos odrzuciły Tiryns i Mykeny. Klęska pod Sepeją niewątpliwie przyczyniła się do neutralności Argos w trakcie późniejszych najazdów perskich.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy starożytnej Grecji Kategoria:Grecja w V wieku p.n.e. Kategoria:Bitwy w V wieku p.n.e.