Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po niższe położenia w górach, preferujący suche stanowiska. Gatunek saproksyliczny, związany z sosnami, a rzadziej drzewami liściastymi. Bytuje w murszejącym drewnie, próchnowiskach, spróchniałych pieńkach, pod odstającą korą, na suchych gałęziach, pod porastającymi podstawy drzew płatami mchów, na kwiatostanach sosen, a czasem też na krzewach. Postacie dorosłe aktywne są wieczorami.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii oraz europejskiej części Rosji. Na zachód dociera do Łaby i Bawarii. Jest wikariantem bliźniaczego, mającego bardziej zachodni zasięg szczeliniaka lśniącego. W Polsce nie jest owadem rzadkim, ale obserwowany jest sporadycznie.
Przypisy
Kategoria:Tenebrioninae Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1798 roku