Mateusz Szuszkiewicz (ur. 19 stycznia 1897, zm. 18 lipca 1920 w Pełczy) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 stycznia 1897 w rodzinie Ferdynanda, właściciela majątku Ulinowo, i Marii z Czudowskich. Był młodszym bratem Antoniego (1886–1979), pułkownika kawalerii Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari. W 1917 razem z bratem służył w pułku kirasjerów Lejbgwardii jako chorąży.
9 grudnia 1917, po rewolucji październikowej, znalazł się w grupie Polaków – 5 oficerów, 1 podchorążego i 35 żołnierzy pułku kirasjerów Lejbgwardii, którzy 13 grudnia 1917 przybyli ze Światoszyna pod Kijowem do Pietniczan i tam utworzyli 1 Chorągiew Kirasjerów Polskich.
Od grudnia 1918 służył w 1 szwadronie jazdy wojewódzkiej warszawskiej odsieczy Lwowa, którym dowodził jego brat Antoni. W szeregach tego szwadronu wziął udział odsieczy Lwowa. 3 kwietnia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do I Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacjiDz. Rozk. Wojsk. Nr 41 z 12 kwietnia 1919, poz. 1306.. 19 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 porucznikiem w kawaleriiDz. Rozk. Wojsk.