Po , przeprowadzonym przez Dżafara Muhammada an-Numajriego wraz z mężem, działaczem związków zawodowych, stała się obiektem represji. W 1971 roku jej mąż był torturowany i został stracony podczas egzekucji. Ona sama została objęta aresztem domowym, a później skazana na karę dożywotniego pozbawienia wolności. W 1990 roku uciekła z więzienia i zamieszkała w Londynie, gdzie kontynuowała działania na rzecz praw człowieka w Sudanie.
W 2005 roku powróciła do Sudanu, objęła również jeden z mandatów w parlamencie należnych Sudańskiej Partii Komunistycznej. W marcu 2007 roku ogłosiła przejście na polityczną emeryturę oraz rezygnację z pozycji we władzach w partii (zostając jednak jej szeregową członkinią), parlamencie oraz w kobiecych organizacjach.
Pozostałe informacje Była działaczką kampanii mającej na celu zakazanie okaleczania żeńskich narządów płciowych. Jest autorką dwóch książek wydanych w języku arabskim: Our Path to Emancipation oraz Our Harvest in Twenty Years. W 1991 roku została wybrana przewodniczącą międzynarodowej federacji demokratycznej kobiet. W 1993 roku otrzymała przyznawaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych, a w 2006 roku .
Życie prywatne i śmierć Była mężatką. Jej mąż został stracony przez reżim Dżafara Muhammada an-Numajriego w 1971 roku. Zmarła 12 sierpnia 2017 w Londynie.
Przypisy
Kategoria:Parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Sudańscy politycy