Marcelino Crisologo (ur. 11 listopada 1844, zm. 5 lipca 1927) – filipiński polityk i pisarz.

Życiorys Urodził się 11 listopada 1844 w Vigan w prowincji Ilocos Sur, jako syn Januaria Crisologo oraz Eusebii Pecson. Studiował prawo na manilskim Uniwersytecie Świętego Tomasza. Pracował w zawodzie, prowadził prywatną praktykę w rodzinnym mieście. Był także zatrudniony jako notariusz w kurii biskupiej Nowej Segowii. Na tym stanowisku starał się bronić rodzimego filipińskiego duchowieństwa przed atakami przybyłych z Hiszpanii zakonników. W 1872 założył miasto Salcedo w prowincji Ilocos Sur.

Uczestnik rewolucji filipińskiej z 1896. Wybrano go w skład Kongresu z Malolos. Był też jednym z sygnatariuszy konstytucji pierwszej republiki. Po zajęciu Filipin przez Amerykanów oraz ustanowieniu administracji cywilnej na archipelagu został mianowany przez zdobywców gubernatorem rodzinnej prowincji (1901). W 1904 wszedł w skład delegacji filipińskiej na wystawę światową w Saint Louis. Po odejściu z polityki poświęcił się aktywności kulturalnej. Istotny przedstawiciel literatury tworzonej w języku iloko, wprowadził do niej odpowiednik tagalskiego pojedynku poetyckiego, tak zwanego balagtasanu. Mecenas oraz twórca orkiestr i zespołów muzycznych.