Podczas Powstania Warszawskiego działał w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej – dywizjonie 1. Pułku Szwoleżerów, a potem w plutonie 686 batalionu „Oaza”. Tuż przed wybuchem powstania otrzymał rozkaz zgłoszenia się do oddziału saperów na Powiślu, gdzie rozpoczęły się jego powstańcze działania. Korzystał z doświadczenia żeglarskiego – zorganizował kilka przepraw powstańców przez Wisłę, wykorzystując m.in. wydobytą z wody pychówkę, ukrytą przez znajomego rybaka. W sumie przeprawił kilkadziesiąt osób. Gdy Niemcy zaatakowali czołgami Sadybę, w której przebywał, uciekł na Mokotów. W ostatnich dniach września, podczas szturmu Niemców na Mokotów, uzbrojony w niemiecki karabin maszynowy osłaniał odwrót oddziału schodzącego do kanałów. Wszedł do kanału jako ostatni i wraz z oddziałem szedł kanałami przez trzynaście godzin, niosąc posiadany karabin maszynowy. Po upadku powstania trafił do obozu w Ożarowie, a następnie do Stalagu X‑B (Sandbostel)W rozmowie Archiwum historii mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego drugi obóz w którym przebywał określony jest jako Westerkumke., gdzie przebywał do czasu wyzwolenia przez wojska angielskie. Za udział w powstaniu otrzymał Warszawski Krzyż Powstańczy.