Od strony południowej otwiera się widok na plac Tartiniego, port i dachy historycznego centrum, natomiast od północy taras opada ku morzu stromym zboczem.
thumb|left|280px|Widok z zespołu kościelnego na plac Tartiniego i centrum Piranu
Rozległą płaszczyznę pod kościołem utworzono za pomocą systemu sklepień, łuków i murów oporowych wznoszonych od XVII do początku XIX wieku. Konstrukcje te zabezpieczały skarpę przed osuwaniem i pozwoliły powiększyć teren wokół świątyni.
Przed fasadą znajduje się otwarty plac, który w przeszłości pełnił funkcję cmentarza parafialnego. Współcześnie jest punktem widokowym, z którego można obserwować Zatokę Pirańską, wybrzeże słoweńskie, Istrię oraz w sprzyjających warunkach wybrzeże Włoch.
Zespół kościelny jest dostępny od strony historycznego centrum stromymi ulicami prowadzącymi z placu Tartiniego oraz od strony ulicy IX. korpusu. Położenie na najwyższym punkcie zabudowanej części półwyspu nadawało świątyni znaczenie religijne, orientacyjne i obserwacyjne.
Historia
Najstarsze budowle sakralne