Jej kompozycję tworzą pilastry, belkowanie, trójkątny fronton oraz centralnie umieszczony portal wejściowy.
Forma fasady wykazuje wpływy architektury Andrei Palladia, choć nie jest jego bezpośrednim projektem. Zastosowanie monumentalnego porządku i trójkątnego zwieńczenia nawiązuje do fasad kościołów wznoszonych w Wenecji na przełomie XVI i XVII wieku.
W elewacji umieszczono kamienne detale, inskrypcje i elementy związane z patronem kościoła. Prosta, jasna fasada kontrastuje z bardziej rozbudowaną dekoracją barokowego wnętrza.
Nawa i prezbiterium
Wnętrze nawy podzielono za pomocą pilastrów na przęsła, pomiędzy którymi znajdują się nisze i ołtarze boczne. Podziały te porządkują rozległą przestrzeń i kierują uwagę ku prezbiterium oraz ołtarzowi głównemu.
thumb|280px|Wnętrze kościoła w kierunku prezbiterium
Nawę przykrywa płaski, drewniany strop kasetonowy pokryty dekoracją malarską. Układ stropu należy do najbardziej charakterystycznych elementów wnętrza i nawiązuje do tradycji weneckich kościołów salowych.
Prezbiterium jest węższe od nawy i zostało podzielone na dwa przęsła. Pierwsza część nakryta jest sklepieniem kolebkowym, a dalsza mieści ołtarz główny oraz miejsca przeznaczone dla duchowieństwa i dawnej kapituły.