Blaszki o niejednorodnych krawędziach, złożone głównie z cystyd, ale także podstawek, bazydioli i cylindrycznych strzępek o szerokości 3–4 μm. Cheilocystydy 28–40 × 6–9(10) μm, cylindryczne do wąsko butelkowatych, rzadko workowate, przeważnie nieco główkowate lub główkowate z kulistą główką o szerokości 6–10(11) μm, cienkościenne, ściana żółta, wnętrze hialinowe lub z jednorodną lub ziarnistą żółto-rdzawą pigmentacją. Pleurocystyd brak. Sprzążki występują we wszystkich częściach grzyba.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano dwa stanowiska, w późniejszych latach podano nastepne. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach iglastych i mieszanych. W Polsce notowany pod sosnami, w Republice Czeskiej na spalonych wiórach drzewnych i popiele świerku pospolitego (Picea abies), wśród pirofilnego mchu Funaria hygrometrica, 16 miesięcy po pożarze.
Przypisy
Kategoria:Galerinaceae Kategoria:Mykobiota Polski