Dołączył do oddziałów walczących pod rozkazami generała Antoniego Luny, brał udział w jego ostatecznie udaremnionym ataku na Manilę. Wycofał się w kierunku góry Sinukuan. Ostatecznie poddał się wojskom amerykańskim we wrześniu 1900. Szlak bojowy zakończył w stopniu generała armii filipińskiej. Został wysłany do stołecznego więzienia Bilibid, na wolność wyszedł dwa lata później. Zmarł w Concepcion w prowincji Tarlac, 3 lutego 1959.
Życie prywatne Servillano trzykrotnie zawierał związek małżeński. Jego pierwszą żoną była Guadalupe Quiambo, poległa z bronią w ręku podczas rewolucji z 1896. Następnie związał się ze swoją owdowiałą szwagierką, Petronilą. Ostatnią małżonką Aquino była Belen Sanchez.
Ze wszystkich związków doczekał się łącznie pięciorga dzieci. Jego potomkowie oraz krewni brali czynny udział w filipińskim życiu społecznym. Stał się tym samym protoplastą jednej z najbardziej wpływowych dynastii politycznych w historii Filipin.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filipińscy wojskowi Kategoria:Filipińscy parlamentarzyści Kategoria:Filipińscy wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1959