Łopata Słowacka – nazwa półwyspu w głębokim meandrze rzeki Poprad, położonego na Słowacji w regionie Szarysz, kraju preszowskim, powiecie Lubowla przy granicy polsko-słowackiej. Teren niezamieszkały, zalesiony ze wzgórzem Ołtarik (485 m n.p.m.)
Historia
W latach 1918 – 1937 w wyniku rozpadu monarchii austro-węgierskiej półwysep należał do powstałej Czechosłowacji. W 1938 teren położony naprzeciw Żegiestowa Zdroju nad Popradem, koło miejscowości Sulín, zwany Słowacką Łopatą lub Spiską Łopatą, (przed II wojną błędnie nazywany Czeską Łopatą), został przyłączony do PolskiArt. 1 Dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z 16 listopada 1938 r. – oraz Art. 1 Ustawy z dnia 15 marca 1939 r. – .Leszek Zakrzewski, Kryniczanka. Dzieje linii kolejowej nr 105 Muszyna – Krynica, „Koleje Małe i Duże”, Katowice: Apland, 2012, s. 23.. W trakcie kampanii wrześniowej półwysep zajęły wojska słowackie. Układem Ribbentrop – Černák zawartym w Berlinie 21 listopada 1939 został przekazany przez III Rzeszę SłowacjiIgor Baka „Udział Słowacji w agresji na Polskę w 1939 roku”, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa 2010, s. 87.