Odegrał istotną rolę w wydarzeniach będących częścią rewolucji filipińskiej na obszarach na których głównym językiem jest cebuański. Dosłużył się stopnia generała armii filipińskiej. Brał udział w tak zwanej rebelii 3 kwietnia z 1898 roku. Po zabiciu Leona Kilata wyprowadził oddziały powstańcze na tereny górskie i tam kontynuował opór zbrojny. Do grudnia 1898 roku walczącym pod jego rozkazami rewolucjonistom udało się wyzwolić znaczną część Cebu. Po opuszczeniu regionu przez wojska hiszpańskie oraz utworzeniu w nim rządu regionalnego uznającego zwierzchność Republiki Filipińskiej Maxilom został zwierzchnikiem lokalnej policji. Po przybyciu wojsk amerykańskich w lutym 1899 roku odmówił złożenia broni oraz ponownie schronił się w górach. Opór wojsk filipińskich był niemniej słaby i wkrótce się załamał. Maxilom niemniej walczył aż do 26 września 1901 roku, kiedy to złożył broń i poddał się najeźdźcom. Był ostatnim cebuańskim generałem, który zaprzestał walki z Amerykanami. Powrócił następnie do rodzinnej miejscowości. Krótko później, w marcu 1902 roku został aresztowany pod zarzutem planowania zbrojnej rebelii.