27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 12 pułku ułanów. Następnie został odkomenderowany na Politechnikę Warszawską celem ukończenia studiów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 58. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W 1924 został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do macierzystego pułku w Białokrynicy k. Krzemieńca.
W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. Po przeniesieniu do Warszawy prowadził przedsiębiorstwo „Biuro Budowlane A. Czudowski i S-ka Inżynierowie” przy ul. Tadeusza Żulińskiego 9, które zostało wpisane do rejestru handlowego 3 stycznia 1936 (wspólnikami byli Konstanty Czudowski i Wacław Szuszkiewicz, a prokurentami Mieczysław Kieresant-Wiśniewski i Stanisław Domino)”.
Zmarł w 1951 i został pochowany na cmentarzu parafii pw.