thumb|250px|Elżbieta Antoszówna i Kazimierz Słupczyński w jednej ze scen rewii – Warszawa, kwiecień 1932 Elżbieta Antoszówna (ur. 10 maja 1910 w Trzebini, zm. 7 lub 15 września 1994 w Nowym Jorku) – polska tancerka oraz aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Pochodziła z kolejarskiej rodziny. W latach 1927–1929 jako tancerka była członkinią zespołu Operetki Krakowskiej. Stamtąd, na zaproszenie baletmistrza Jana Wojcieszki przeniosła się do Warszawy, gdzie występowała w teatrze Morskie Oko. Tam też, wiosną 1929 roku debiutowała jako solistka (w zastępstwie chorej Lody Halama). W kolejnych latach występowała w teatrach i rewiach stołecznych: Wesołe Oko (1931), Morskie Oko (1932), Casanova, Rex (1933), Wielka Rewia (1934) Teatr na Kredytowej (1935). Tańczyła również w Łodzi (1934) oraz na występach zagranicznych: w Rumunii (1935) oraz Turcji (1938).
Był osobą o dużych zdolnościach akrobacyjnych – krytycy nazywali ją „kobietą bez kości”, „fenomenem gibkości” oraz „najbardziej giętką kobietą Warszawy”. W jednym ze swoich popisowych numerów pt. Złodziej i manekin, wykonywanych z Janem Wojcieszką w rewii "Uśmiech Warszawy", partner chował ją do niewielkiej walizki i wynosił ze sceny.