Znaleziska ludzkich kości w jaskini dowodzą, że jaskinia służyła jako schronienie dla wczesnych mieszkańców Europy.

W 1860 roku w jaskini zostały ułożone drewniane kładki dla pieszych, dzięki czemu stała się ona dostępna dla zwiedzających. Jaskinia stała się bardziej znana w latach 1860–1870, kiedy została zbadana przez Antona Franza Reibenschuha, profesora z Graz. Pod koniec XIX wieku została również zbadana przez Ivana Kača, sekretarza miejskiego w Žalcu.

W 1969 roku w jaskini zmarł speleolog Anton Suwa. W 1972 roku jaskinię udostępniono zwiedzającym, a w następnym roku odwiedziło ją 25 000 osób. Od 1972 roku jaskinią zarządza lokalne stowarzyszenie turystyczne.

Przypisy

Kategoria:Jaskinie w Słowenii Kategoria:Geografia Słowenii Kategoria:Turystyka w Słowenii Kategoria:Gmina Žalec