Od 1938 roku należała również do Polskiego Baletu Reprezentacyjnego pod kierownictwem Leona Wójcikowskiego, z którym wystąpiła m.in. we Francji, Belgii, Luksemburgu oraz w Nowym Jorku w ramach Wystawy Światowej (1939).
Jako akrobatka, została zapamiętana z numerów, w których prezentowała swoje niepospolite umiejętności. Występując z Janem Wojcieszką wyskakiwała z pudła do kapelusza lub z wózka dziecięcego. W innym z przedstawień, wykonywanych wraz z Elżbietą Antoszówną, obie tancerki - jaki pisano w 1932 roku w tygodniku "Kino" - „splotami rąk i nóg, świetnie wygimnastykowanych znakomicie naśladowały wężowe ruchy ośmiornicy”.
Podczas II wojny światowej pozostała w Warszawie, występując m.in. w jawnym Teatrze Miasta Warszawy. Krótko przed wybuchem powstania warszawskiego, wyjechała do Monachium, gdzie po zakończeniu wojny występowała m.in. dla żołnierzy amerykańskich. Następnie wyjechała do Kanady, gdzie w latach 50. XX wieku wyszła za ukraińskiego tancerza Wasyla Sonycha. Oboje tworzyli duet taneczny The Valenos – Beatrice i Bill Valenos, występując m.in. w maju 1962 roku w programie telewizyjnym "The Ed Sullivan Show". Od końca lat 60. oboje zamieszkali w Toronto, a kilka lat później Bożena Alesso zakończyła karierę taneczną wskutek odniesionej kontuzji.