Komornictwo olsztyńskie (łac. cameratus Allensteinensis, niem. Amt Allenstein) – jednostka administracyjna w obrębie Warmii z siedzibą w Olsztynie.

Komornictwo zostało utworzone w połowie XIV wieku z połączenia dawnych pruskich ziem Bertingen i Gudikus. Wraz z komornictwem melzackim (pieniężnieńskim) podlegało kapitule warmińskiej we Fromborku.

Zachodnią granicą komornictwa była rzeka Pasłęka. Południowe granice Warmii w Puszczy Galindzkiej ustalono z zakonem krzyżackim w 1341 roku. Zaś podział południowej Warmii na cześć biskupią (komornictwo barczewskie) i część kapitulną (komornictwo olsztyńskie) został dokonany w 1346 lub 1347 roku.

Pierwszy komornik olsztyński miał na imię Sanglade. Uczestniczył w naradzie najważniejszych urzędników kapituły, która odbyła się w maju 1348 roku w zameczku w Bartążku, na której podjęto decyzję o założenia miasta Olsztyna. Od 1353 roku siedzibą komornika był olsztyński zamek.

Komornictwo było domeną kapituły warmińskiej, wiec kanonicy fromborscy byli kolegialnym właścicielem całej ziemi i posiadali zwierzchnictwo gruntowe nad osadnikami. W imieniu kapituły jej dobra doglądał administrator, którym był jeden z kanoników (czasowo administratorem był Mikołaj Kopernik).