Większy kinkażu potrafi przegonić mniejsze olingo.

Zagrożenia i ochrona IUCN uznaje olingo skrytego za gatunek najmniejszej troski. Jedyną ocenę (po wyodrębnieniu B. medius do odrębnego gatunku) opublikowano w 2016. Uzasadniono ją szerokim zasięgiem występowania, obejmującym liczne tereny objęte ochroną. IUCN zaznacza jednak, że gatunek poznany został słabo.

Całkowita liczebność gatunku obniża się. Został on poznany słabo, a relacje od miejscowej ludności nie są wiarygodne, jako że mylą go z kinkażu. Spotyka się go rzadko. Wiadomo jednak, że wymaga obecności lasów, a lasy na terenie jego występowania są niszczone. Ulegają coraz większej fragmentacji, powstają kolejne osady ludzkie. Natomiast rzadko poluje się na olingo. Nie ma informacji odnośnie handlu i wykorzystania gatunku. Prawdopodobnie zasiedla liczne tereny chronione, jako że ma szeroki zasięg występowania, nie ma jednak na ten temat bliższych danych.

Przypisy 1. Lowland Olingo, s. 525, w:

2. Northern Olingo, s. 525, w: 3. Andean Olingo, s. 525, w: 9. Kinkajou, s. 528–529, w:

Nazwa polska za:

Kategoria:Szopowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1880 roku Kategoria:Taksony opisane przez Oldfielda Thomasa