W 1237 komes Wysz (łac. „Vison”) syn zmarłego Mikołaja z Czerwonego Kościoła dał benedyktynom z Lubinia ostrów należący do wsi, który leżał przy moście większym stojącym prawdopodobnie na rzece Obrze, a który przylegał do granic miasta Krzywiń.
W 1339 dziedzic Czerwonej Wsi rycerz Pękosław został wezwany do złożenia zeznań o najeździe Krzyżaków z 1331 ale nie stawił się on do złożenia zeznań. W 1393 po raz pierwszy odnotowany został Olbracht Krakwicz z Czerwonej Wsi. W latach 1420–1421 sprzedał on burmistrzowi z Osiecznej Pawłowi zwanemu „Długi Paszek”, czynsz w wysokości 10 grzywien od sumy 120 grzywien zapisanej na Czerwonej Wsi, który stanowił uposażenie altarii Wniebowzięcia NMP w Osiecznej. Olbracht odnotowany został także przy okazji sporów sądowych: W 1420 Maneta (albo Maneka) z Czerwonego Kościoła prowadził spór sądowy z Olbrachtem, w 1429 kolejna sprawa z opatem benedyktynów z Lubinia oraz w latach 1423-1424 odnotowany w sporach o niezapłacone kwoty, długi i poręki.
W 1430 wspomniany został student w Krakowie Piotr syn Wojciecha z Czerwonego Kościoła, a także w tym samym roku Janusz z Czerwonego Kościoła uczestnik wyprawy pospolitego ruszenia wielkopolskiego przebywający w obozie koło Turzej Góry.