W oświadczeniu dla WSPU tłumaczyła swój czyn jako protest przeciwko „niszczeniu” Emmeline Pankhurst przez rząd brytyjski. Obraz został później odrestaurowany.

W 1932 roku Richardson dołączyła do Brytyjskiej Unii Faszystów (), kierowanej przez Oswalda Mosleya. W 1934 roku została szefową sekcji kobiecej BUF. Twierdziła, że widzi w ruchu cechy przypominające jej doświadczenia z czasów walki o prawa kobiet: „odwaga, lojalność, dar służby”. Opuściła organizację w 1935 roku.

W 1953 roku opublikowała autobiografię Laugh a Defiance. Zmarła 7 listopada 1961 roku w Hastings, w wieku 78 lat, na skutek niewydolności serca i zapalenia oskrzeli.

Przypisy

Kategoria:Sufrażystki Kategoria:Działacze na rzecz praw kobiet Kategoria:Kanadyjscy działacze na rzecz praw kobiet Kategoria:Zmarli w 1961 Richardson Mary Kategoria:Kanadyjscy pisarze XX wieku