W maju 1915 zgłosił się ochotniczo do Legionów Polskich, trafił do formującego się 4 Pułku Piechoty III Brygady. Po kilku miesiącach został jednak zwolniony ze służby ze względu na wiek oraz stan zdrowia i powrócił do szkoły. Od września 1915 do października 1918 pełnił funkcję zastępcy komendanta organizacji lokalnej Polskiej Organizacji Wojskowej w Okręgu Zagłębia Dąbrowskiego pod pseudonimem „Maciek”.
Służba wojskowa w II Rzeczpospolitej W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 7 Pułku Ułanów. Brał udział w walkach z Rosją bolszewicką na froncie litewsko-białoruskim. 17 kwietnia 1919 został ciężko ranny w okolicach Lidy i do sierpnia leczył się w szpitalu. Po rekonwalescencji został przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty (SPPiech) w Warszawie, klasy 18Szkoła Podchorążych Piechoty: Księga Pamiątkowa 1830-29.XI-1930: szkice z dziejów piechoty polskiej, Ostrów-Komorowo 1930, s. 446.. Po ukończeniu SPPiech, 25 lutego 1920 został mianowany podporucznikiem z przydziałem do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej i odkomenderowaniem na kurs do Centralnej Szkoły Karabinów Maszynowych w Ostrowi Mazowieckiej. Po ukończeniu kursu pozostał w Szkole jako instruktorMSWojsk, Dziennik Personalny R. 1 nr 9 (13/03/1920), s.