Zapach jest bardzo intensywny i przyjemny, aromatyczny, owocowy, przypominający dojrzałą gruszkę zmieszaną z cynamonem; zapach ten jest intensywniejszy, jeśli wykonamy przekrój podłużny owocnika. Wysyp zarodników Łososioworóżowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki szerokoelipsoidalne do prawie kulistych, rzadko nieznacznie węższe, 5,1–6,9 × 4–5,1 μm, gładkie, jasnoróżowe lub różowopomarańczowe pod mikroskopem, w odczynniku Melzera nieamyloidalne, w błękicie mlekowym cyjanofilowe. Brak cystyd, chociaż obserwowano kilka sterylnych bazydioli. Strzępki z żółtym pigmentem wakuolarnym. Skórka lekko zżelowana z cylindrycznymi strzępkami o średnicy 4–11,8 µm,zakończonymi gęstymi skupiskami włosków.
Badania genetyczne H. venustissima charakteryzuje się posiadaniem jedno i dwuzarodnikowych podstawek oraz brakiem sprzążek. Według badań kariologicznych Lamoure’a (1980), Kosta (1986) oraz Chiaffiego i Suraulta (1996), zarodniki, młode podstawki i strzępki w subhymenium są jednojądrowe, co wskazuje na apomiktyczny tryb życia. Taki cykl życiowy nie jest rzadkością u pieczarkowców (Agaricales). H. splendidissima różni się posiadaniem czterozarodnikowych podstawek i sprzążek oraz tym, że jest rzekomo heterotaliczna.