Szef WSR w Kielcach i Lublinie (1949–1953) Na początku 1949 został pełniącym obowiązki szefa WSR w Kielcach, a od maja 1949 do czerwca 1951 roku pełnił funkcję szefa tego sądu. Następnie został przeniesiony na analogiczne stanowisko do WSR w Lublinie, które zajmował do maja 1953 roku.
Zastępca szefa WSR w Warszawie (1953–1955) 3 maja 1953 roku objął stanowisko zastępcy szefa Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie, które piastował do 6 maja 1955 roku. WSR w Warszawie był największym i najważniejszym spośród wojskowych sądów rejonowych działających w Polsce.
Działalność orzecznicza Jako zastępca szefa WSR w Warszawie przewodniczył składom sędziowskim w licznych procesach politycznych, w tym: w procesie grupy „Drzazga” (1953), gdzie przewodniczył składowi skazującemu Jerzego Stokowskiego na 4 lata więzienia (wyrok później podwyższono do 6 lat) w procesie Lecha Rajchela z Konspiracyjnego Wojska Polskiego, zakończonym wyrokiem śmierci wydanym w listopadzie 1953 roku
Okres po 1955 roku Po likwidacji Wojskowych Sądów Rejonowych w 1955 roku został przeniesiony do rezerwy w stopniu majora. Następnie kontynuował karierę w sądownictwie cywilnym, pracując do 1975 jako sędzia Sądu Wojewódzkiego m.st.