Występują zarówno osobniki o skrzydłach tylnych w pełni wykształconych (formy długoskrzydłe), jak i osobniki nielotne o skrzydłach skróconych (formy krótkoskrzydłe), przy czym te pierwsze są rzadkie. Kolorystyka odnóży jest ciemna z jasnymi goleniami.
Ekologia i występowanie Owad nizinny, zasiedlający widne i rzadkie lasy liściaste, mieszane i iglaste, skraje lasów, zarośla, otwarte tereny suche oraz pobrzeża strumieni i sadzawek. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od stycznia do grudnia. Jeśli zimują, to czynią to wśród mchów, pod opadłym listowiem i stertami chrustu. Pod mchami, liśćmi, martwym drewnem, kamieniami i w kępach traw chronią się również w dni pochmurne lub chłodne, preferując aktywność w pełnym słońcu, aczkolwiek formom długoskrzydłym zdarza się nocami przylatywać do sztucznych źródeł światła. Polują głównie na gruncie i w ściółce, niekiedy jednak wspinają się na pnie. Ich ofiarami padają m.in. muchówki.
Gatunek nearktyczny. W Kanadzie podawany jest z Nowej Szkocji.