sukces niemieckich sił obronnych w odparciu próbnej inwazji aliantów wzmocnił znaczenie Wału Atlantyckiego. Organizacja Todta rozpoczęła wzmacnianie stanowisk artyleryjskich punktami umocnionymi piechoty wzdłuż francuskiego wybrzeża. Starsze stanowiska artyleryjskie, oparte na projektach jeszcze z czasów I wojny światowej, zostały zastąpione mocniejszymi, zadaszonymi konstrukcjami, zapewniającymi ochronę przed atakami powietrznymi. Obszar Normandii, na który kierowano operację Aquatint, nie został jeszcze wyposażony w betonowe stanowiska artyleryjskie, ale istniała sieć baterii artylerii nadbrzeżnej, zdolnych do zapewnienia wzajemnie wspierających się pól ostrzału. Niemiecka piechota prowadziła patrole piesze na obszarach między bateriami.
Operacja Misja była podejmowana już wcześniej w nocy z 11 na 12 września 1942 roku, ale musiała zostać odwołana po dotarciu kutra torpedowego do wybrzeży Francji. Grupa atakująca nie była w stanie zlokalizować celu z powodu ciemności i mgły. 12 września 1942 roku ich kuter wypłynął z Portsmouth o godzinie 20:12 i dotarł do wybrzeża w pobliżu Barfleur około godziny 22:00. Poruszając się z ograniczoną prędkością, aby uniknąć wykrycia i ominąć nadbrzeżne pola minowe, dotarli na miejsce przeznaczenia tuż po północy 13 września 1942 roku.