Bez powodzenia kandydowała w z ramienia United Workers Party przeciwko Georgowi Charlesowi. Z powodzeniem wystartowała w , starając się o mandat do Izby Zgromadzenia, niższej izby , ponownie z ramienia United Workers Party, w okręgu wyborczym Castries South East. Zdobyła 1063 głosy wobec 1021 głosów uzyskanych przez jej przeciwnika – , późniejszego wicepremiera i ministra spraw zagranicznych kraju. Stała się pierwszą kobietą wybraną do parlamentu. Zasiadała w parlamencie do 1979 roku.

W 1974 roku została mianowana ministrą ds. mieszkalnictwa, rozwoju społeczności, samorządu i spraw społecznych. Stała się pierwszą kobietą na stanowisku ministerskim w historii kraju. Pełniła tę funkcję do 1980 roku.

Nie zdecydowała się wystartować w . Gdy wygrała wybory, została mianowana do Senatu. Stanowisko to zajmowała do 1987 roku.

Życie prywatne, pozostała działalność i śmierć Była damą Orderu Imperium Brytyjskiego. Zmarła w wieku 79 lat 31 sierpnia 2012. Wyprawiono jej pogrzeb państwowy. Jej imieniem nazwano jeden z rządowych budynków.

Przypisy

Kategoria:Parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Castries