Tylny koniec odwłoka ma barwę czerwonawą do czerwonobrązowej.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od pogórzy po góry, sięgający piętra subalpejskiego, czasem znoszony z wodami powodziowymi na niziny. Zamieszkuje wilgotne pobrzeża górskich rzek, strumieni i potoków. Preferuje stanowiska niezacienione o podłożu kamienistym lub żwirowatym. Rzadko występuje na podłożu gliniasto-żwirowatym. Poluje na drobne bezkręgowce, w tym skoczogonki i larwy owadów.
Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny podawany jest z Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy, Słowenii, Chorwacji, Serbii, Czarnogóry, Macedonii Północnej, anatolijskiej części Turcji i Iranu. N. p. luteipes podawana jest z południa europejskiej części Rosji, Gruzji, Azerbejdżanu i Iranu. N. p. radjabii i N. p. esfandiari to irańskie endemity.
W Polsce jest owadem rzadkim i ograniczonym do południowej części kraju. Na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce znalazł się jako gatunek narażony na wymarcie (VU).